Sinds kort maakt De Harmonicahoek gebruik van het programma ‘TablEdit’. Het is een draak van een muziekprogramma, maar wel redelijk betaalbaar en uiteindelijk doet het wel wat je wilt. Dankzij Gert-Jan Kamphorst uit Amsterdam hebben wij de elementaire zaken onder de knie gekregen.
Dat was wel nodig ook, want een van de eerste nummers die ik in wilde tikken was ‘Calijides’, een Baskische traditional, waarvan ik alleen een handgeschreven versie voor een niet-gedraaide 5 had.
Hieronder het resultaat van enkele late avonden zwoegen en zweten.
Suserl Zwiefacher. Toevallig tegenaangelopen, toen ik luisterde naar TradCan. Origineel stond stond in D. Het was een forse klus om dit in te kloppen en vervolgens naar C te transponeren. Maar het lastigste was natuurlijk de afwisselende maatsoort.
Het midi-bestand
Lees hier verder
Yo tinc un Oncle a l’Havana - een habanera, geleerd tijdens de workshop van de catalaan Pere Romaní (Trek er es Uut 2009).Op de Heuvels van Mantsjoerije - heette eerst ‘Walzin’ to Mongolia’. Nu met video.
Valse d’Amelie. De herkenningsmelodie van de gelijknamige film. Met dank aan Wim Claeys e.c., die de melodie al voor GC had bewerkt.Midi-bestand beluisteren
Calijides. Baskisch ‘interactief’ stukkie, waarschijnlijk overbekend bij leerlingen van Geert Oude Weernink. De vier lang aangehouden ‘pauze-bassen’ 9-10 en 20-21-22 kunnen door het publiek worden meegeneuried. Hans Elst heeft geholpen met het debuggen van dit uiterst lastige werkje.Midi-bestand beluisteren
Fragment van Calijides, zoals Harriët de Jonge het speelt op een Baskische trekharmonica. Let op het refrein, dat zij anders speelt als Geert Oude Weernink.De versie van Geert Oude Weernink - opgenomen tijdens Diatonische Weekend 2000 van de Stichting Volksmuziek Nederland
Calijides, gespeeld door Harry de Bakker
Tjerk Knop heeft op een heel ander manier naar dit stuk gekeken en kwam op de gedachte om de eerste halve maat als opmaat te beschouwen. Hier kwam hij op, omdat er in maat 11 een halve maat bij wordt gesmokkeld (“Als je kijkt naar maat 22 kijkt dan zie je hetzelfde patroon, maar daar is dat extra staartje weg. De aanzetten in maat 11 naar het B-deel, maat 23 naar het C-deel en maat 33 naar het D-deel zijn m.i. opmaten en dat vond ik wat inconsequent dat dat voor het A-deel niet gold.”).
Op ‘zijn’ versie zie je dat door de opmaat voor A ineens alles op zijn plek lijkt te vallen. (“Alle herhalingen staan – uiteraard – halverwege een maat, maar daarna gaat er weer een opmaat verder. Op geen enkele andere plaats hoeft gecorrigeerd te worden. De delen A, B en C eindigen ook allemaal met die lekkere uithaal: A-F-A-D”).
Verder zijn er wat kleine aanpassingen in de bassen, een beetje peuteren in het C-deeltje met de dubbele grepen, en de nootjes helemaal aan het einde worden ik aan de fantasie van de speler overgelaten (“Want dat zijn eigenlijk verschillende opmaten, dat zou het verwarrend maken.”)
Terug
|
Blader terug
|
Blader verder
Home