Afscheid nemen van Auke,

Ik vind het nog steeds onwerkelijk.

Auke tijdens een muziekworkshop
  • Auke tijdens een muziekworkshop


Deze dagen zie (en hoor) ik vooral zijn lach voor me. Schaterend, aanstekelijk en aanwezig op al onze doldwaze muzikale avonturen.

4 augustus 2021
door Dorine Boudewijn

De ‘vergaderingen’ voor onze optredens waren doorspekt van lachsalvo’s. Eigenlijk waren we altijd heel baldadig: toen Auke net de fish eye lens op zijn camera had ontdekt en heel TEEU vervormde foto’s nam, toen we met diezelfde camera probeerde bij welke idiote gezichtsuitdrukking de zelfontspanner het beste werkte, nieuwe coupletten verzonnen voor de morgen’, in het frietkot in Gooik de saus naast het bakje bestelden, hij ons ‘zwien ook zien’ liet horen, we een kwartier onder de tafel lagen van het lachen en toen in alle ernst besloten dat nummer op te nemen in onze setlist.

‘Serieuze zaak’

Hoewel we onszelf niet altijd serieus namen, was muziek wel een serieuze zaak. We namen alle repetities op en luisterde dat terug. Zo vond Menno deze week een opname van Auke en mij toen we Fragile Comme oefende. Het enige lieve liedje op onze setlist. Stiekem had Auke ook wel behoefte aan wat fijne maling. Het leek me een mooie opname (hoewel zeker niet foutloos) om te gebruiken voor een eerbetoon aan Auke.
Ik leerde Auke kennen in 2006 op een bal in Wageningen in De Wilde Wereld. We konden het direct goed vinden. Hij zei me naar TEEU te komen. Dat was toch bij mij om de hoek. Ik ging op bezoek in de Appelstraat. En zo leerde ik via Auke allemaal leuke spansers kennen. Niet in het minst mijn lief, Menno.

Spannend

En vanaf het begin wilde Auke mij met een instrument in handen zien. In 2006 vond ik dat maar spannend. Maar Auke liet het niet af weten. Wilde ik niet met cello, dan toch zeker wel zingen of met melodica. Zelfs sporadisch met doedelzak (hoewel hij eigenlijk wel voldoende had aan één toeter in zijn oor). Maar toen ik de basgitaar oppakte lijfde hij me dezelfde week nog in bij De Grove Maling. Bassen zou ik op het podium wel leren. En zo was het. En zo was hij: in de volle overtuiging dat iedereen muziek kon maken en dat dat het allerleukste was om samen te doen.

Dank je, lieve Auke, voor je warmte, alle plezier die we samen gehad hebben, je lessen in muziek en genieten van het leven, alle fijne dansjes en vooral je vriendschap. ❤

Steun De Harmonicahoek Naar boven Terug   > Home     > Nieuwsarchief       > Nieuws uit 2021         > IM Auke Eringa           > Herinneringen van Dorine Hulp nodig als beginner?
Bericht van een van onzer sponsors op Facebook:     
> De Accordeonspecialist.

Google Analytics Alternative