Eduard Bekker - Haags harmonicaspeler
Eduard Bekker met zijn trekharmonica is in Den Haag een opmerkelijke verschijning, want het instrument is daar volkomen onbekend.
Mag ik mij even voorstellen? Mijn naam is Eduard Bekker (56), van beroep webmaker en freelance (opmaak)- redacteur en woonachtig in Den Haag, zoals dat zo mooi heet.
Lees hier verder
• 13 februari 2009
“Hier is het in 1994 allemaal mee begonnen”, zegt Eduard Bekker terwijl hij op een piepkleine harmonica een wals speelt. Nu bezit hij het instrument in soorten en maten. Achter hem, langs een wand, staan er negen uitgestald.
Lees hier verder
• 4 februari 2009
Het heeft even geduurd, maar nu ziet het er een beetje redelijk uit op de werkplek van de Harmonicahoek. Werd de site lange tijd gefabriceerd en onderhouden in de centrale hal van onze bescheiden woning in de Haagse Bomenbuurt, nu heb ik een eigen werkplek in wat vroeger echt een winkelruimte was: plaats genoeg voor Mac en negen trekharmonica’s.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 19, 3e kw. 2009, nr. 4
Ik ben begonnen met lesgeven, toen zich een dame zich bij me meldde via de e-mail: ze had bij de Cash-Converters een drierijer aangeschaft en wilde van iemand les. Of ik dat misschien zou kunnen.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 19, 2e kw. 2009, nr. 3
Een boze mevrouw voor de deur van mijn kantoortje.
“Meneer, ik zie dat u accordeonles geeft”
“Nee, mevrouw, het spijt me, alleen trekharmonica.”
“Waarom staat er dan ‘accordeonhoek’ op het raam en zo’n grote foto van een accordeon? Dit vind ik erg misleidend.”
Lees hier verder
• Klank - Jg. 18, 3e kw. 2008, nr. 4
We staan voor een grote verhuizing. Dat is iets waar we eigenlijk niet meer hadden willen doen, want het is hier aardig dicht gegroeid en nu moet dit allemaal weer in dozen.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 18, 2e kw. 2008, nr. 3
Oplettende lezers hebben al mogen bemerken, dat ik vind dat Den Haag op het gebied van traditionele muziek en de trekharmonica weinig heeft te bieden.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 18, 1e kw. 2008, nr. 2
De voorzitter van de winkeliersvereniging aan de lijn. De pietenmuziekband kan de volgende dag niet komen dweilorkesten. Of ik wil komen met de trekzak. Aangekomen de volgende dag op de plek van actie zie ik op het sintpodium een jongen achter een keyboard, een elektronische installatie en twee jumppieten in actie. Het toegestroomde publiek vermaakt zich kostelijk. Het is duidelijk: hier heb ik niets meer aan toe te voegen.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 18, 4e kw. 2007, nr. 1
Mijn schoonmoeder liet ik onlangs enthousiast het filmpje zien, dat ik heb gemaakt tijdens onze vakantie ‘bij de boer’ in het Zwarte Woud. Daar speel ik ‘Muß I denn’ op de Hohner Club IIIb van de vader van de gastvrouw voor de stal van onze logeerboerderij.Dat vond ik een best aardig filmpje geworden: de techniek staat toch maar voor niets! Met een klein digitaal fototoestel kun je tegenwoordig een bijna volwaardig video-fragment opnemen en je zet het ook nog in een wip op Internet!
Lees hier verder
• juli/augustus 2007
Het is tijdens de zomervakantie als sinds vijf jaar ons vaste adres: boerderij Röcklehof van de familie Bruder bij Kirnbach in het Zwarte Woud. Teven waren wij weer te gast op de Achtkarrense wijnboerderij op de Kaiserstuhl, waar we al eerder hadden gebivakkeerd. Op de beide adressen konden wij ons wisseltonige ei weer kwijt.
Lees hier verder
• Donderdag 17 mei 2007
Het was een hele verrassing, de eerste ‘werkdag’ van
Trek er es Uut 2007, donderdag 21 mei. TV Gelderland verslaggeefster
Sonja Booms bezocht de workshops en
Mark Söhngen was gaarne bereid wat meer over het instrument te vertellen. Ook de deelnemers van jong tot iets minder jong kwamen aan het woord.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 15, 3e kw. 2005, nr. 4
Voor het trekharmonicaspelend en –minnend volkje is Eduard beslist een Bekende Nederlander, een persoonlijkheid vol humor waar bijna niemand omheen kan, omdat hij grondlegger en beheerder is van de oudste, grootste en steeds drukker bezochte harmonica-website van Nederland. En dat geldt ook voor andere balgminnaars, de accordeonspelers bijvoorbeeld, die uit pure interesse bij zijn Harmonicahoek op visite gaan.
Lees hier verder
• 28 april 2007
We waren er weer, afgelopen week: in Volterra – een van de mooiste stadjes van Italië. Zaterdagavond 28 april waren we weer uitgenodigd door de autochtone bevolking om te komen eten in een gemeenschapsruim aan de stadsmuur van dit middeleeuwse goed geconserveerde stadje. En uiteraard verliep de avond weer niet zonder muziek.
Lees hier verder
• 17 september 2006
We hebben al eerder bericht over het uitje van onze Haagse jamgroep op 17 september. Met de boot van een van onze jamsters lieten we de vele pleziervaarders rond de Vliet tussen Leiden en Voorschoten in het voorbijvaren kennis maken met de trekharmonika.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 17, 1e kw. 2007, nr. 2
December is de maand van de personeelsfeesten en recepties. Daar ben ik een regelmatig gevraagde gast, maar de gevoelens bij een opdracht zijn gemengd. Soms vraag ik me echt af, waarom ik ben uitgenodigd, of zou het soms alleen maar zijn voor het contrast? Het contrast van de buikige vijftiger tegenover de slanke snelle, jonge, dynamische twintigers en dertigers? Het afsteken tegen it-ers en managers op weg naar hun carrière, of het antiek aandoende instrument tegenover de versterkte band?
Lees hier verder
• Klank - Jg. 17, 4e kw. 2006, nr. 1
Ik woon in Den Haag en speel trekharmonica. Over deze vreemde combinatie heb ik het wel vaker. Mijn geboortestad biedt weinige plekken waar je je echt op je plek voelt als je dit instrument bespeelt. Ook op straat, als straatmuziekmaker. Maar behalve de zakcent die het opbrengt beschouw ik het ook als diplomatie voor het instrument. Ach, leerden alle kansarme randgroepjongeren maar trekzak, dan worden ze vast wel vriendelijker en relaxter. Het harmonicawereldje om me heen strekt toch tot voorbeeld?
Lees hier verder
• juli 2006
Zelden speel ik samen met andere instrumenten en na mijn ervaring met mijn ex-collega Matthijs Pronker – die alweer 13 jaar in de Toscane woont - kan ik alleen maar zeggen: wat is dat eigenlijk vreselijk jammer.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 16, 3e kw. 2006, nr. 4
Al eerder schreef ik het: je speelt niet overal lekker harmonica. Vooral mijn woonplaats Den Haag biedt niet veel gelegenheden, maar des te groter is de verrassing als plotseling ergens alles op zijn plaats valt; de omgeving – om het even in Chinese termen te vatten – helemaal ‘Feng Shui’ is.
Lees hier verder
• 19 mei 2006
Ingewijdenenden weten het waarschijnlijk wel. Onze wens om ooit eens een heuse orginele Vlaamse lepelbasser te bezitten. Sinds vandaag is die wens in vervulling gegaan. En wel in het Brabantse Waspik.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 16, 2e kw. 2006, nr. 3
Een mailtje bereikte me in december over een benefietveiling in het Venduehuis – een chique veilinghuis, waar meestal dure antiquiteiten onder de hamer gaan. De opbrengst zou naar Unicef gaan. Tja, en wat doe je dan als je geen geld hebt? Je brengt je muziek in! Het werd een kavel van 1 uur trekzak spelen met een startpijs van 60 euro.
Lees hier verder
• 24 februari 2006
Het is me ooit één keer gebeurd, dat een tong van mijn harmonica afbreekt. In al die tien jaren dat ik er een heb. Maar gisteren was het dan de tweede keer. En dat op een moment dat om het even eufemistisch uit te drukken ‘minder goed’ uitkwam, namelijk tijdens het warmspelen, één minuut voordat ik live in de ochtenduitzending van Radio West mijn opwachting maakte.
Lees hier verder
• 14 februari 2006
Zoals bekend laat De Harmonicahoek geen kans onbenut om de trekharmonica onder de aandacht te brengen. Zeker in Den Haag, waar het instrument op een tiental ingewijden na, volkomen onbekend is. Het was dan ook een leuke mogelijkheid om voor Unicef tijdens een benefietveiling in het Haagse Venduehuis op 14 februari een uur speeltijd in te brengen. RTVwest maakte er opnames van.
Lees hier verder
• Klank - Jg. 16, 4e kw. 2005, nr. 1
Ik woon in Den Haag en speel harmonica. Blijkbaar is dit iets wat als uniek wordt ervaren. Mensen die mij als straatmuzikant hebben gezien, kunnen het instrument zelden benoemen.
Lees hier verder
• 17 september 2005
Eigen zouden wij dagelijks willen bestrijden dat de harmonica een ‘clownesk’ instrument is. Maar dan krijg je een foto toegestuurd van een dame, die ons tijdens een rondvaart door de Haagsche grachten vastlegde op de gevoelige chip. En wat zien wij: een maf petje, een bolle toet en een bonte parapluie en een maffe grijns. De clown op en top.
Lees hier verder
• 17 augustus 2005
Welk instrument is bij uitstek geschikt als begeleiding voor Sail 2005? De vele voorbijvarende boten die enthousiast reageerden op de aanwezigheid van De Harmonicahoek op de ‘Maria’ uit Scheveningen wisten het wel.
Lees hier verder
• Zaterdag 14 augustus 2004
Twee Haagse trekharmonikaspelers geven de rondvaart voor gezelschappen door de Haagse grachten een muzikaal tintje. Een diatonisch tintje, welteverstaan: de trekharmonika vormt het instrument bij uitstek voor dergelijk vaartochtjes.
Lees hier verder
• 23 juni 2004
Ze stonden er wat onwennig bij tussen de wethouders en hoge ambtenaren – Quirina van Hof en ondergetekende, die waren uitgenodigd om de nieuwe vaarroute van het prille rondvaart bedrijf ’Ooievaart‘ muzikaal te begeleiden. Daarbij werd niet over een nacht ijs gegaan: zowel wethouder Wilbert Stolte (stadsbeheer) en Bruno Bruins (verkeer & binnenstad) waren hierbij uitgenodigd.
Lees hier verder
• Woensdag 3 maart 2004
Zou het een begin zijn? Woensdag 3 maart kreeg De Harmonicahoek de kans om de Gooise Matras eens uit te proberen. In het kader van het thema ‘straatleven’ was voor de uitzending van KRO’s DolceVita naarstig gezocht naar een straatmuzikant. Internet bracht de oplossing, omdat op De Harmonicahoek een artikel uit het Diatonisch Nieuwsblad over het reilen en zeilen van de straatmuzikant was te vinden.
Lees hier verder
• Nummer 72, jaargang 21, maart 2004
Vijf jaar geleden meldde de Haagse harmonicaspeler Eduard Bekker zich bij de redactie van het Diatonisch Nieuwsblad. Hij wilde wel een internetpagina maken voor het DN. Dat hebben we geweten.
Lees hier verder
• 5 april 2003
De Harmonicahoek heeft zaterdag 5 april de primeur gehad van een van de eerste grachtenrondvaarten in Den Haag. Dit op uitnodiging van Stichting ‘Ooievaart’, die hiertoe een ‘Kagenaar’ heeft gecharterd: een platte schuit die moeiteloos onder de vele lage bruggen en overkluizingen van de stad door kan.
Lees hier verder
Zelfs tijdens de vacantie kunnen we het niet laten! Zelfs op onze vacantiebestemming in de Oostduitse Prignitz nog de antiquairs of op zoeker naar zijn felbegeerd lepelbasser. Een plaatselijke Malle Pietje had tussen het vele oud roest nog wel een paar exemplaartjes.
Lees hier verder
• 17 maart 2001
Op het Open Podium van het Weekend
Traditionele Muziek van de Lage Landen spelen ‘
De Minikaatjes’ op hun letterlijk piepkleine Talia’s.
Lees hier verder
• Nummer 52, jaargang 16, maart 1999
Waarom ben ik op straat trekzak gaan spelen? Ik weet het eigenlijk niet meer. Ik weet zelfs niet meer wanneer de eerste keer was. Het was wel even doorzetten,dat weet ik nog wel. Want je doet iets heel ongebruikelijks: ongevraagd ga je ergens staan musiceren. Van een onopvallende voorbijganger verander je plotsklaps in iemand die zeer nadrukkelijk aanwezig is. Verreweg de overgrote meerderheid van de mensen doet zoiets nooit in hun leven. Je maakt je dus schuldig aan afwijkend gedrag.
Lees hier verder
Terug
|
Blader terug
|
Blader verder
Home