In de Waterweek

10e Trekzakfestival van Enkhuizen

  • Eduard Bekker
En duister trio in de Westerstraat in Enkhuizen met uit een een aanpalende winkel geleende hoeden. Sommigen menen in de linker persoon een zekere Age te herkennen.

Het was in 2006 dat Enkhuizen 650 jaar stadsrechten vierde. Enkele enthousiastelingen rond de trekzak besloten ook een Trekzakfestival op te zetten. En dat met zoveel plezier en succes dat dit jaar al weer het 10e festival achter de rug is.

zondag 26 juli 2015
door Eduard Bekker

Enkhuizen, heeft een oude binnenstad, meerdere havens, en daarom een ambiance vol sfeer en romantiek. De welhaast professionele speler, maar ook de beginneling was daar op zondag 26 juli 2015 van harte welkom. Niet alleen met de trekzak, maar ook met sfeerversterkende begeleidingsinstrumenten.

‘Oubollig’

Ooit vond deze jaarlijkse dag plaats in het Zuiderzeemuseum, maar dat kreeg een directeur toegecatapulteerd die alles in het museum wat met geschiedenis te maken had maar oubollig vond en alle vissershuisjes het liefste met de grond gelijk had willen maken. Dat ging niet zo makkelijk. De trekzakspelers eruit werken was simpeler.
Maar de revanche is geweldig: sinds die tijd heeft het gebeuren zich verplaatst naar de hele binnenstad.

  • Een krantenknipsel uit weekkrant ‘De Drom’.


We kunnen het verslag, gezien de sfeer weinig afwijkt van de succesvolle voorgaande jaren het beste onderbrengen in deze hoofdpunten:

  • Er werd gezellig samengespeeld: soms afgesproken door hele gezelschappen, soms spontaan,
  • Het prettige van traditionele muziek en het onderling uitwisselen van deunen via internet heeft de prettige bijkomstigheid, dat mensen die mekaar niet eerder hebben gezien, toch direct samen blijken te kunnen spelen,
  • Friezen spelen tegenwoordig ook van conventioneel notenschrift met toetsennummer notatie, maar het ‘digitale spijkerschrift’ wordt ook gebruikt,
  • Er lopen in Enkhuizen natuurlijk ook veel buitenstaanders rond, die vaak blij verrast zijn door deze invasie van diatonici,
  • Veel vragen zullen er ongetwijfeld zijn gesteld door diatonibeten, zoals nr. 1 met stip sinds begin deze eeuw: ‘Is dat nou een bandolion?’,
  • Het lijkt er op dat meermalen ‘Westzuidwest van Ameland’ was te horen.
  • Het Café ‘De Dubliner’ als punt van samenkomst is goed gekozen, gezien de centrale ligging. Wel veel kruipdoor-sluipdoor, want het was erg vol. De Dromedaris in 2006 (???) was eigenlijk nog de beste plek.
  • De deelnemers en organisatie treffen het doorgaans met het weer. Dit jaar was het wat aan de koelere kant, maar gelukkig bleef het tot kwart voor vijf droog.

Een willekeurige greep uit het fotomateriaal dat via Facebook tot mij is gekomen:


Teller