‘Romance Anonime’ is een melodie waarvan de oorsprong onduidelijk is. In de 19de eeuw wordt die voor het eerst geregistreerd. Beroemd werd de melodie als filmmuziek bij de Franse dramatische film ‘Jeux Interdits’ uit 1952. De vertolker Narciso Yepes, die deze tune speelde op zijn tiensnarige klassieke gitaar is er bekend door geworden.
Ik speelde al een tijdje gitaar en lesde bij Ab Bronkhorst aan de Haagse Acaciastraat voor flamenco. Door omstandigheden verhuisde ik naar het gezin van mijn tante. Daar woonden twee nichten van me en eentje speelde ook klassiek gitaar. Ze wijdde mij in in dit lied.
Eigenlijk is het geen moeilijk stuk. Het is een simpele drietelsmaat. Wel moet je veel van positie wisselen: van hoog tot laag.
Ik heb het vele malen gespeeld. Zelfs heb ik een Hongaarse jongen aan het Balontonmeer het lied bijgebracht. Hij kwam uit het water, schudde zijn handen droog en ik gaf hem mijn gitaar. Binnen drie kwartier had hij het hele nummer onder de knie. Zonder dat we één woord konden wisselen, want ik ben het Hongaars niet meester en ook het Engels bood geen soulaas.
Het is dus niet al te moeilijk te spelen op de gitaar. Op de trekharmonica eigenlijk ook niet, maar ik heb ‘gesmokkeld’.
Het origineel gaat van E-mineur over in E-majeur. Een mineur-majeur overgang in hetzelfde akkoord is op een tweerijer trekharmonica zeer moeilijk, zoniet onmogelijk. D-mineur is het enige mineurakkoord dat standaard aanwezig is op een tweerijer, die C (buitenrij) — F (binnenrij) is gestemd. Daarom schakel ik over van D-mineur (buitenrij-trekkend) over naar F-majeur (binnenrij-duwend). Storend? Dat valt eigenlijk best wel mee.
Bijgaande bladmuziek gaat van dit principe uit. Wel blijkt één halve toon uit dit lied te ontbreken (zoek maar uit waar...), maar dat is gelukkig redelijk te ondervangen.
‘Romance Anonime’ gespeeld door Narciso Yepes op zijn 10-snarige gitaar
Idem op een ‘gewone’ gitaar door Piou d'Ambrosi
En last but not least op de Parigi tweerijer in CF