Hier ben je:
  Home    Archief     2011      Zomerkatern

Uit KLANK gegrepen

Ziezo. Is iedereen al op zijn vaste vakantieplaats neergestreken? En de trekzak mee? Vragen uit de tent naast je, of dat een ‘bandolion’ is, dat kleine ding dat je dat in je handen hebt? Geïnteresseerde vragen of je er ook Frans Bauer op kunt spelen, of de 3J’s? Kortom: hou je trekzak maar thuis, want evenals thuis zullen je buren je niet begrijpen.

Want op een camping, waar het humeur toch doorgaans tot het nulpunt daalt door het slechte en koude weer, ruziënde kinderen, een lekkende buitentent, met daaronder een tot monsterlijke proporties gezwollen closetrol (de enige), een lege butagasfles die niet inwisselbaar is en een mieren- en muggenplaag, kan dat onbegrip tot monsterlijke proporties uitgroeien.

Er zijn echter mensen die niet zonder harmonica kunnen. Die zich in gezelschap geen raad weten, omdat ze niet weten hoe ze met de buren van de aanpalende tent moeten praten over voetbal, of de Tour de France of een of ander freaky tv-programma, waar mensen idiote dingen moeten doen.

Ja, en de de campingbuurtjes zijn uiteraard Nederlanders, want niemand is zo gek om in de Ardeche te gaan kamperen, behalve de landgenoten, die het blijkbaar spannend vinden om te testen hoe lang hun nieuwe tent het uithoudt in noodweer. Dus dan maar naar de trekharmonica grijpen, met alle gevolgen van dien.

Tja, als je niet zonder trekzak kunt, kun je maar beter thuisblijven. Om deze thuisblijvers ook nog een beetje te onderhouden, heb ik wat ‘zomervoer’ aan deze site gelinkt, namelijk de columns van de afgelopen jaren, die ik heb geschreven voor KLANK. Evenals het Diatonisch Nieuwsblad een kwartaaluitgave. Zoals de tv in de zomer uitsluitend herhalingen brengt, zo doen wij het dus ook maar.

• Nou, zo dramatisch is nou het niet altijd hoor, getuige deze reactie uit Friesland.

Nu hoop ik eigenlijk dat dit gebaar zinloos is: elke trekharmonicaspeler hoort namelijk gewoon een abonnement op KLANK te hebben.
Maar voor de uitzonderingen is deze greep uit columns misschien een argument om een abonnement te nemen. KLANK is een tijdschrift dat met liefde wordt gemaakt, met lezers, die open staan voor diversiteit in onze cultuur: behalve nieuws over de trekzak tref je er namelijk ook veel informatie aan over de grote stiefbroer: de accordeon.

---

Zie hier onze columns in KLANK van de afgelopen twee jaar:

---

Burengerucht

• Klank - Jg. 21, 2e kw. 2011, nr. 3
Als de beste trekharmonicadocent van Den Haag en verre omstreken (dat kan ik makkelijk zeggen, want ik ben de enige in de wijde omgeving) zou je denken, dat ik veel leerlingen heb. Dat klopt maar deels: ik heb er weliswaar veel, maar zelden tegelijk. Lees hier verder

---

Toonladderzat

• Klank - Jg. 21, 1e kw. 2011, nr. 2
Tijdens mijn lagere schooltijd hadden wij het voorrecht van zangles. Die werd gegeven door een zure Drent, die aan het begin van de les een stuk textiel met een lege notenbalk voor het schoolbord spande. De bedoeling was dat wij dan de muziek van een zonet gezongen deun met viltjes van een vroeg soort klittenband op de notenbalk invulden. Lees hier verder

---

Verschillen

• Klank - Jg. 21, 4e kw. 2010, nr. 1
Ja, zelfs ik was me ooit niet bewust van het verschil tussen trekharmonica en accordeon. Dat kwam pas toen ik op een hoes van het Arhooly Label een Cajun-speler zag staan en vervolgens een cd draaide van de Vlaamse groep ‘De Vlier’, waarin werd gerept van een ‘diatonische accordeon’. Lees hier verder

---

Bladmuziek

• Klank - Jg. 20, 3e kw. 2010, nr. 4
Droevig nieuws voor de liefhebbers van bladmuziek voor de tweerijer: onlangs zijn twee mensen overleden die daar een grote bijdrage aan hebben geleverd: Hans Elst en Sjoukje de Bruin. Maar van hun bijdragen blijven bereikbaar en zo blijven ze nog voortleven. Lees hier verder

---

Lest best

• Klank - Jg. 20, 2e kw. 2010, nr. 3
Hoe geef je les, als je je zelf als ‘niet al te prille beginner’ beschouwt? Het is voor mij een vraag, sinds in 2003 een jonge vrouw zich meldde met een bij Cash Converters aangeschafte drierijer. Ik was de enige in de wijde omgeving van Den Haag die bereid was om het risico van verantwoord lesgeven op zich te nemen. Lees hier verder

---

Wintertijd - steiertijd

• Klank - Jg. 20, 1e kw. 2010, nr. 2
Tja, mensen! Ik moet jullie wat bekennen: ik vind steiermuziek leuk! In Den Haag kun je zoiets bijna een onhebbelijke eigenschap noemen. Wordt de tweerijer al door een zekere elite een hoog ‘Kreatief met Kurk-gehalte’ toegedicht, met de kingsize trekkast uit Beieren is het helemaal goed raak. Of mis, zoals je het maar wilt zien. Lees hier verder

---

---

Terug   |  Blader terug   |  Blader verder